Door MARJOLIJN SENGERS Maandag 21 november 2005 - Jubileumconcert Philips Symfonie Orkest o.l.v. Jules van Hessen m.m.v. het Philips Philharmonisch Koor, alt José Scholten en bas Henk Smit. Op het programma de vijfde symfonie van Beethoven en ‘Iwan de Verschrikkelijke’ van Prokofjev. Gehoord in muziekcentrum Frits Philips op zaterdag 19 november,.

Vijfenzeventig jaar ’Philipsorkest’ werd afgelopen zaterdagavond gevierd op een manier die er niet om loog. Met de Vijfde van Beethoven en het grootse oratorium ’Iwan de Verschrikkelijke’ van Prokofjev liet dit orkest een onvergetelijke indruk na. Al was het alleen maar vanwege de overdonderende ’herrie’ die ’Iwan’ veroorzaakte. Het moet voor een orkest wel eens lekker zijn om zo ongegeneerd te kunnen uitpakken. Niet dat er maar wat werd gedaan, ’Iwan’ werd door Jules van Hessen met veel overtuigingskracht in goede banen geleid.

Op deze uitvoering van zijn vijfde symfonie zou Beethoven trots zijn geweest. Het was er allemaal. Vaart en energie, speelplezier en speelvaardigheid, het resultaat was compact en overzichtelijk, gewoon, Beethoven zoals het hoort.

Het klikte tussen het Philips Symfonie Orkest en het Philips Philharmonisch Koor, werd alom gezegd. En dat was maar goed ook, in een werk als ’Iwan de Verschrikkelijke’ moeten alle neuzen wel één kant op staan, anders wordt het chaos. Dit oratorium is één en al dramatiek, alle denkbare muzikale middelen zijn door de componist ingezet om de luisteraar van tsaar Iwans niet zelden gruwelijke wederwaardigheden op de hoogte te brengen. Het is een werk dat technisch heel veel vraagt van zowel orkest als koor.

Het knappe van een dirigent als Jules van Hessen is dat hij zijn mensen van het begin tot het einde het vertrouwen geeft dat het allemaal gaat lukken. Een goed dirigent kweekt het gevoel dat je het voor hém wilt doen en ook daar is Van Hessen sterk in. ’Iwan’ was dan ook van de eerste noot tot de laatste een belevenis. Niet omdat er helemaal niets mis ging, maar vooral omdat er met zoveel zin, plezier en overtuiging werd gemusiceerd.

Details doen er dan niet meer toe, over onvolkomenheden luister je heen, wat bij blijft is de totaalindruk van ’we gaan er voor’ en het enthousiasme van een orkest dat elk jaar jonger lijkt te worden.