Door MARJOLIJN SENGERS
Eindhovens orkest speelde de Zevende Bruckner zondagavond in het Muziekgebouw. En hoe!

Het is een werk dat elk zichzelf respecterend symfonieorkest hoog op het verlanglijstje heeft staan. Het is ook een werk waar een amateur-symfonieorkest niet snel aan zal beginnen. Het Philips Symfonie Orkest speelde de Zevende Bruckner zondagavond in het Muziekgebouw. En hoe! De inzet van de lage strijkers gaf meteen de zekerheid dat het goed zou komen. Sonoor, homogeen en krachtig ging het lyrische thema van het Allegro Moderato van start, de rest van de vierdelige symfonie volgde in dezelfde sfeer van toewijding en gedrevenheid. Het Philips Orkest was in topconditie. Het speelde doortastend, zuiver, nauwgezet, met gevoel voor de lange lijnen en oog voor details en afwerking. Fijnzinnigheid en daadkracht wisselden elkaar af, bij zowel blazers als strijkers. De verbondenheid tussen de musici, de collectieve wil om er iets moois van te maken, was voelbaar, het resultaat zonder meer aangrijpend.

Vóór de pauze imponeerde het Philips Orkest met een zinderende weergave van 'Vorspiel' uit 'Die Meistersinger von Nürnberg' van Wagner en een liefdevolle uitvoering van 'Lieder eines fahrenden Gesellen' van Mahler. Met name de subtiel ingevulde blazerspartijen gaven Mahlers emotionele muziek kleur en tekening. Bariton Martijn Sanders zong met hart en ziel, maar te nadrukkelijk. Hij leek meer in woorden dan in zinnen te denken. Daardoor werd de van zichzelf al trage beweging nog trager, raakte de loop eruit en het verband soms zoek.

Dirigent Jules van Hessen applaudisseerde na afloop nadrukkelijk voor het orkest, dat op zijn beurt de waardering voor hem niet onder stoelen of banken stak.