| PSO Programma's archief |
Philips Symfonie Orkest
Programma o.a.


Uitvoeringen:
Eindhovens Dagblad - maandag 11 juni 2007Dirigent Van Hessen temt overenthousiast orkestDoor MARJOLIJN SENGERS Philips Symfonie Orkest o.l.v. Jules van Hessen en met saxofonist Arno Bornkamp in werken van Wagenaar, Schmitt, Milhaud en Brahms. Gehoord op vrijdag 8 juni in Muziekcentrum Frits Philips. Ze gingen er voor met z'n allen, het Philips Symfonie Orkest zette vrijdagavond in het Muziekcentrum weer een programma neer waar de vonken vanaf sprongen, dat zinderde van enthousiasme. Bij een overenthousiast, voornamelijk uit weliswaar gevorderde amateurs bestaand symfonieorkest gaat wel eens wat fout, ontsnapt wel eens wat aan de aandacht, slipt er wel eens een nootje er tussendoor. Geen probleem, dirigent Jules van Hessen vangt alles op, trekt het weer recht, houdt het orkest met vaste hand goed op de rails. Met de vierde symfonie van Brahms had het orkest het deze avond het moeilijkst. Niet zozeer omdat het notenbeeld zo lastig is, maar omdat de spanningsbogen die in dit werk moeten worden getrokken, zo lang zijn. Af en toe zakten de verbindende delen tussen de duidelijk afgebakende thema's enigszins in, maar eenmaal weer 'thuis' bij het thema ging het Philipsorkest met volle kracht voorwaarts. De betrekkelijk serieuze symfonie van Johannes Brahms legde het qua aanstekelijkheid af tegen de drie vrij uitgesproken werken vóór de pauze. Zowel de ouverture Cyrano de Bergerac van Johan Wagenaar (1862-1941) als het op Zuid-Amerikaanse leest geschoeide Scaramouche van Darius Milhaud (1892-1974) vallen, vrolijk en meeslepend als ze zijn, onder de categorie publiekstrekkers, Légende van Florent Schmitt (1870-1958), onderscheidt zich door de laatromantische expressiviteit. Solist saxofonist Arno Bornkamp speelde met veel gevoel. Muzikaal en met zangerige, royale en volle toon speelde hij het beweeglijke Scaramouche en de lyrische Légende recht uit het hart, gaf hij zich helemaal, toonde hij zich een musicus met een groot uitdrukkingsvermogen. Het Philipsorkest ontwikkelde een stevige, goed getrainde strijkersklank en een kleurrijke, duidelijke blazersklank en begeleidde met gevoel voor de afwisselende kwaliteiten van de muziek vaardig en ad rem. |