In oud Shanghai, the place to be waar je je souvenirs kan kopen, werden we uit de bus gelaten, met de mededeling dat om 4.30 uur de bussen weer vanaf dezelfde plek zouden vertrekken. Grappig om te zien, dat de 1e 100 m 80 man achter elkaar aanloopt, en dan heel snel in kleine groepjes uiteenvalt. Ons groepje bestond uit Alex, Jos, Annelieke, Hilde en ik. Allemaal zijn wij erg goed geslaagd met onze souvenirs. Wat we gekocht hebben blijft nog even een verassing totdat wij allemaal weer thuis zijn. Het lunchpakket was weer prima verzorgd, maar we konden de verleiding toch niet weerstaan om even een frietje te halen bij de Mac Donalds. De koffie was trouwens ook zeer welkom, want aan de chinese koffie bij het ontbijt wen ik niet.

Nadat dus alle souvenirs waren ingeslagen, gingen we op zoek naar de “muziekwinkel-straat”. De straat waar alleen maar winkels zijn waar ze chinese en westerse muziekinstrumenten verkopen. Onderweg kwamen wij al een dolgelukkige Makki tegen die trots vertelde dat hij een viool had gekocht voor een zeer goede prijs (ik heb ze al zien liggen in een warenhuis vanaf 15 euro). Op een gegeven moment kwamen we steeds meer mensen van het PSO tegen, dus moesten we dicht in de buurt zijn. In iedere winkel zaten wel orkestleden een instrument te bekijken. Pauline en Anusia kregen zelfs les in het bespelen van de tweesnarige chinese viool (erhu), waarop Anusia zei dat ze zo’n snaarinstrument helemaal niks vond en Pauline er uiteindelijk eentje gekocht heeft voor thuis.

Het laatste uurtje zijn Hilde en ik nog doorgelopen naar de Nanjing Road, op zoek naar een discount market. Nadat we een grote Mall waren in gegaan op zoek naar een wc, zag ik ze staan…..de Uggs die zoals men mij vertelde in Nederland hier 1/5 van de prijs zijn van wat ze in Nederland kosten. Niet te blij kijken ,want er moest nog serieus afgedongen worden. Maar voor 25 euro mocht ik ze meenemen. Echt of niet echt, ik, maar vooral mijn dochter zal er enorm blij mee zijn.

En toen naar het hotel met de taxi, want voor de bus waren we te laat. Uiteindelijk toch de metro genomen, want inmiddels was het al spitsuur in Shanghai. Ook in Shanghai een prima middel om je te vervoeren, met een zeer handig kaartjes systeem, nl eentje die als je er uit gaat moet inleveren. Die wordt dus gerecycled. Wat we in Nanjing wel zagen, maar hier niet waren de saluerende bewakers/politiepersoneel bij iedere binnenkomende en uitgaande metro. Ben er nog niet achter waarom ze dat doen. De grootste grap vond ik nog, dat in een stad van 19 miljoen inwoners, na 2 haltes,Raoul, Alain, Daan, Viktor en Pim, Jeroen instapte! We kwamen net op tijd terug in het hotel voor het afscheidsdiner. Ik kijk nu al met enorm veel plezier terug op deze fantastische tournee, fantastische concerten, fantastisch georganiseerd door de reiscommissie, samen met David en Li Cheng!! Hulde!!

Dagboekverslag door: Annemarie Beutler
Klik hier voor foto's van 2 november...
<- Gisteren | Morgen